Belangrijke Bouwstenen

Het lichaam van een volwassen mens is opgebouwd uit de volgende stoffen:


  • 60% water;
  • 19% eiwitten;
  • 15% vetten;
  • 5% mineralen, en
  • 1% koolhydraten.

Dat is een vereenvoudigde lijst.


Hij omvat alleen de bouwstenen die in de grootste hoeveelheden voorkomen.


Vitaminen staan er niet bij.


Dat komt doordat vitaminen vanuit een bepaalde invalshoek niet kunnen worden gezien als permanente bouwstenen.


Ze worden immers opgebruikt.


Ze ondersteunen en regelen duizenden verschillende levensprocessen en daarbij verslijten ze, raken ze opgebruikt.


Vanuit die invalshoek kunnen we ze dus niet indelen bij de stoffen die in de letterlijke zin van het woord de bouwstenen van het menselijk lichaam vormen.


Om diezelfde reden komt het eveneens levensbelangrijke zuurstof niet voor op de lijst.


Toestanden die op ziekte lijken

Een aannemer met enige dosis gezond verstand zal de hoeveelheid bouwmateriaal en de onderlinge verhouding van het bouwmateriaal dat hij laat leveren op de werf afstemmen op de hoeveelheid en de onderlinge verhoudingen die hij nodig heeft om het huis te bouwen.


Als u een blik werpt op de bovenstaande lijst, dan zult u vaststellen dat in ons huidige eetpatroon de koolhydraten oververtegenwoordigd zijn.


Dan gaat het bijvoorbeeld over suiker en levensmiddelen met zetmeel, zoals bloem, brood, pasta, rijst, aardappelen enz.


Tegelijkertijd zijn – helaas – een aantal veel belangrijkere bouwstenen, zoals eiwitten en vetten, naar de achtergrond verdrongen.


(Tussen haakjes: over de onzin van de hysterie in verband met vetten en hoe onwetenschappelijk en schadelijk die hysterie is, kunt u meer lezen in mijn andere boeken.)


Ik wil er in elk geval uw aandacht op vestigen dat bij de opbouw van ons lichaam het aandeel van de mineralen vijf keer groter is dan dat van de zo gunstig geachte koolhydraten waar zoveel reclame voor wordt gemaakt.


Als belangrijk algemeen beginsel kunnen we stellen dat de eerder opgesomde bouwstenen, evenals vitaminen en zuurstof, de fundamentele voorwaarden vormen voor een normale werking van ons lichaam.


Als er van één van deze bouwstenen niet voldoende aanwezig is, volstaat dat om een toestand die op een ziekte lijkt te veroorzaken.


Volgorde op basis van hoeveelheid

Vertrekkend van het voorbeeld van de aannemer kunnen we een volgorde op basis van hoeveelheid opstellen.


Dan kunnen we de vraag stellen: welke hoeveelheid hebben we nodig van elke bouwsteen?


Als we op een logische manier willen bouwen, moeten we met die vraag beginnen.


Het spreekt voor zich dat we van water de grootste hoeveelheid nodig hebben.


Dan volgen de eiwitten.


En dan de vetten.


Dan komen de mineralen.


Die 5% die ze vertegenwoordigen in het menselijk lichaam is in realiteit een gigantische hoeveelheid!


Bij iemand die 70 kilo weegt, betekent dat 3,5 kilo mineralen!


We zouden dus heel veel mineralen nodig hebben, zeker als we ook rekening houden met het feit dat de mineralenvoorraad van ons lichaam van tijd tot tijd volledig moet worden ververst.


Heeft iemand u ooit al verteld dat mineralen in dergelijke mate en in zulke hoeveelheden gelden als fundamentele voedingsstof?


De mineralen zouden in de rangschikking worden gevolgd door het type koolhydraten dat geen energiebron vormt.


De koolhydraten die voor het lichaam onverteerbaar, maar wel van levensbelang zijn.


Dit type koolhydraten noemen we onverteerbare plantaardige vezels.


Volgende punt op de rangschikking op basis van hoeveelheid, zijn de vitaminen.


Dit is de rangschikking van de noodzakelijke voedingsstoffen op basis van de te consumeren hoeveelheid, uitgedrukt in bijvoorbeeld kilogram, decagram of gram.


Er bestaat echter ook een volgorde van belangrijkheid.


Die is voor onze gezondheid van veel groter belang dan de volgorde op basis van hoeveelheid.


Volgorde op basis van belang

Een van de vaakst voorkomende misvattingen is dat mensen die geen hongergevoel hebben, geen honger kunnen hebben.


Jawel!


Deze mensen kunnen wel honger hebben!


Mensen kunnen sterven van de honger zonder ooit het gevoel te hebben gehad dat ze honger hadden!


Hoe kan dat?


Heel veel mensen weten niet dat het gevoel dat onze buik vol is, helemaal niet betekent dat we geen honger hebben.


Het feit dat ons hongergevoel is verdwenen, garandeert helemaal niet dat de geconsumeerde voedingsmiddelen ons lichaam ook hebben voorzien van de noodzakelijke voedingsstoffen.


Laat staan dat de hoeveelheden helemaal klopten!


Met zaagsel opgelost in water zou je mensen ook een verzadigd gevoel kunnen geven.


Ze zouden niet het gevoel hebben dat ze honger hebben, maar toch zouden ze verhongeren.


Wanneer we hebben gegeten en ons verzadigd voelen maar ons lichaam toch niet voldoende noodzakelijke voedingsstoffen heeft binnengekregen, ontstaat een situatie van verborgen verhongering.


Ook als onze maag altijd goed gevuld is, kunnen we wegkwijnen door een tekort aan voedingsstoffen.


Verborgen Verhongering

Het is levensbelangrijk dat u weet dat deze zogenaamde verborgen verhongering bestaat.


Ondanks het belang van dit begrip wordt er amper over gesproken.


Toch is dit het altaar waarop de gezondheid van de meeste mensen wordt opgeofferd.


Het merendeel van de toestanden die op ziektes lijken, is het gevolg van verborgen verhongering.


Voor de volgorde op basis van belangrijkheid kunnen we ons baseren op de mate waarin voor de verschillende voedingsstoffen sprake is van verborgen verhongering.


We kunnen stellen ...

We kunnen stellen dat het voedingspatroon van de gemiddelde mens tegenwoordig:


  • te weinig water bevat;
  • te weinig eiwitten bevat;
  • te weinig vetten bevat;
  • te weinig mineralen bevat;
  • te weinig vitaminen bevat;
  • en ook niet voldoende onverteerbare plantaardige vezels bevat.

Met andere woorden: hoe groot is de kloof tussen de noodzakelijke, gewenste hoeveelheid enerzijds en de gemiddeld opgenomen hoeveelheid anderzijds.


Deze stoffen zijn (samen met zuurstof) de fundamentele voorwaarden voor een normale werking van het menselijk lichaam.


Een te kleine hoeveelheid, een tekort aan deze stoffen veroorzaakt de zogenaamde toestanden die op ziektes lijken.


Ik heb al wat gezegd over de symptomen van een tekort aan water.


Een tekort aan eiwitten veroorzaakt ook storingen, evenals een tekort of een ontoereikende hoeveelheid vetten.


U kreeg eerder al een voorproefje van de symptomen die gepaard gaan met een tekort aan microvoedingsstoffen (bv. vitaminen en mineralen) en van het wonderbaarlijke resultaat dat we bereiken door deze stoffen op de juiste manier aan te vullen.


Als we toestanden die op ziektes lijken (gebrekstoestanden) onderzoeken, dan zijn er een aantal essentiële vragen die we voor elke voedingsstof moeten stellen:


  • Welke hoeveelheid hebben we van deze concrete voedingsstof nodig?
  • Welke hoeveelheid krijgen we ook daadwerkelijk binnen?
  • En dus: hoe groot is het tekort?

Dr. Gábor Lenkei



* Uit het boek 'Toestanden die op ziekte lijken' van dr. Gábor Lenkei